موارد ثبت اجباری علامت تجاری

نوشته شده در تاریخ: ۱۶ مرداد ۱۳۹۵

در این مقاله به بررسی موارد ثبت اجباری علامت تجاری می پردازیم. این مقاله که توسط کارشناسان مجرب موسسه حقوقی درسا اماده گردیده تا شما را در امر ثبت برند یاری نماید.

موارد ثبت اجباری علامت تجاری

موارد ثبت اجباری علامت تجاری

موارد ثبت اجباری علامت تجاری

بنا به تعریفی که در ماده ۳۰ قانون ثبت علائم تجاری ارائه شده است علامت و نام تجاری به هر نشان و علامت قابل رویتی که اشخاص حقیقی یا حقوقی را از هم متمایز سازد علامت یا نشان تجاری گفته می شود در تعاریف دیگری آمده است :

علامت جمعی یعنی هر نشان قابل رویتی که با عنوان علامت جمعی در اظهارنامه ی ثبت معرفی شود و بتواند مبدا و یا هرگونه خصوصیات دیگر مانند کیفیت کالا یا خدمات اشخاص حقیقی و حقوقی را که از این نشان تحت نظارت مالک علامت ثبت شده جمعی استفاده می کنند متمایز سازد

نام تجاری یعنی اسم یا عنوانی که معرف و مشخص کننده ی شخص حقیقی یا حقوقی باشد

بالطبع ثبت این علامت دارای قوانین و محدودیت هایی می باشد که رعایت آن ضروری می باشد به عنوان مثال:

۱ ـ نتواند کالاها یا خدمات یک مؤسسه را از کالاها و خدمات مؤسسه دیگر متمایز سازد

۲ ـ خلاف موازین شرعی یا نظم عمومی یا اخلاق حسنه باشد

۳ ـ مراکز تجاری یا عمومی را به ویژه درمورد مبدأ جغرافیایی کالاها یا خدمات یا خصوصیات آنها گمراه کند

۴ ـ عین یا تقلید نشان نظامی‌، پرچم‌، یا سایر نشانهای مملکتی یا نام یا نام اختصاری یا حروف اول یک نام یا نشان رسمی متعلق به کشور، سازمانهای بین‌الدولی یا سازمانهایی که تحت کنوانسیونهای بین‌المللی تأسیس شده‌اند، بوده یا موارد مذکور یکی از اجزاء آن علامت باشد، مگر آن که توسط مقام صلاحیتدار کشور مربوط یا سازمان ذی‌ربط اجازه استفاده از آن صادر شود

۵ـ ـ عین یا به طرز گمراه‌کننده‌ای شبیه یا ترجمه یک علامت یا نام تجاری باشد که برای همان کالاها یا خدمات مشابه متعلق به مؤسسه دیگری در ایران معروف است‌

۶ ـ عین یا شبیه آن قبلاً برای خدمات غیرمشابه ثبت و معروف شده باشد مشروط بر آن که عرفاً میان استفاده از علامت و مالک علامت معروف ارتباط وجود داشته و ثبت آن به منافع مالک علامت قبلی لطمه وارد سازد

۷ ـ عین علامتی باشد که قبلاً به نام مالک دیگری ثبت شده و یا تاریخ تقاضای ثبت آن مقدم یا دارای حق تقدم برای همان کالا و خدمات و یا برای کالا و خدماتی است که به‌لحاظ ارتباط و شباهت موجب فریب و گمراهی شود.

بنا بر ماده۴۰ قانون رعایت این قوانین و ثبت علامت تجاری ثبت کننده علامت قانونا صاحب حقوق قانونی ذیل می باشد:

الف ـ استفاده از هر علامت که در ایران ثبت شده باشد، توسط هر شخص غیراز مالک علامت‌، مشروط به موافقت مالک آن می‌باشد

ب ـ مالک علامت ثبت شده می‌تواند علیه هر شخصی که بدون موافقت وی از علامت استفاده کند و یا شخصی که مرتکب عملی شود که عادتاً منتهی به تجاوز به حقوق ناشی از ثبت علامت تجاری گردد، در دادگاه اقامه دعوی نماید. این حقوق شامل موارد استفاده از علامتی می‌شود که شبیه علامت ثبت شده است و استفاده از آن برای کالا یاخدمات مشابه‌، موجب گمراهی عموم می‌گردد.

ج ـ حقوق ناشی از ثبت علامت‌، اقدامات مربوط به کالاها و خدماتی را که توسط مالک علامت یا با موافقت او به کشور وارد و در بازار ایران عرضه می‌گردد، شامل نمی‌شود.

د ـ مدت اعتبار ثبت علامت ده سال از تاریخ تسلیم اظهارنامه ثبت آن می‌باشد. این مدت با درخواست مالک آن برای دوره‌های متوالی ده ساله با پرداخت هزینه مقرر، قابل تمدید است‌. یک مهلت ارفاقی شش ماهه که از پایان دوره شروع می‌شود، برای پرداخت هزینه تمدید، با پرداخت جریمه تأخیر، درنظر گرفته می‌شود.

نکته حائز اهمیتی که مادر این مقاله به بررسی آن می پردازیم عدم اجباری بودن ثبت علامت تجاری می باشد بین معنا که اگر شخص یا مجموعه ایی علامتی برای معرفی فعالیت خود برگزید ملزم به ثبت آن نمی باشد اما باید در نظر داشت در چنین شرایطی قانون نیز قادر به حمایت از حق انحصار استفاده از علامت تجاری نمی باشد لذا مسلما با وجود عدم اجبار قانونی به نفع صاحبین مشاغل می باشد که در صورت استفاده از علامتی به عنوان علامت تجاری آن را ثبت نمایند .

بنابراین دریافتیم که ثبت علامت تجاری اجباری نمی باشد و اعلام و ثبت آن اختیاری است اما در مواردی خاص ثبت ومعرفی این علامت اجباری اعلام شده است: بنا به تبصره ماده یک قانون اختراع مواردی که توسط قانون گذار از قانون اختیاری بودن ثبت علامت مستثنی اعلام شده اقلام ذیل می باشد:

داروهای اختصاصی (اسپسیالیته)مورد استعمال طبی یا بیماری

مواد غذایی که در لفاف و ظروف مخصوص باشند

نوشیدنی ها و آب های گازدار

لوازم آرایش که برای استعمال مستقیم بر روی پوست انسان به کار می رود

بنابراین و با استناد به این ماده از قانون این گونه مواد دارویی، آرایشی و مواد غذایی

بنا بر این قانون و مواد آن تمامی اجناس غذایی دارویی و طبی ذکر شده چه تولید داخل باشند و چه تولید خارجی باشند که وارد کشور شده باشند علاوه بر نام تجاری خاصی که بر روی آنها زده می شود و علامت تجاری ثبت شده نکات زیر نیز لازم است که درج شود :

الف-اسم تجارتی و نشانی سازنده ی جنس با قید کشور مبدا

ب-شماره ثبت علامت در ایران

مواد لازم الاجرا از این قانون به شرح ذیل می باشد:

۱- علامت و مشخصات اشاره شده الزاما باید قبل از به معرض فروش گذاشتن کالا بروی آن درج شود این برچسب نمی بایست به آسانی از روی بسته بندی برداشته شود قرار دادن این اطلاعات به زبان فارسی و یا به زبان بیگانه به صورت خوانا الزامی می باشد: نام کشور مبدا و نام و نشانی سازنده علامت و شماره ثبت و از زمانی که وزارت بهداری اعلام کند شماره و تاریخ اجازه ی فروش در ایران

۲- به موجب آیین نامه وزارت اقتصاد در سال ۴۲ راجع به اجرای مقررات آیین نامه نصب و ثبت اجباری علایم صنعتی بر روی اجناس دارویی،خوراکی و آرایشی که تحت آگهی منتشر شد و طی آن کلیه ی داروهای اختصاصی مورد استعمال طبی یا دامپزشکی،مواد غذایی،آرد های مخصوص-چای های مختلف،کاکائو،شکلات،آب نبات،پنیر،مربا،ترشی،کره،روغن های مختلف،مشروبات الکلی و غیر الکلی ،آب های معدنی یا گازدار،شربت ،آبجو،آب میوه،لوازم آرایش و وجاهت که برای استعمال مستقیم بر روی بدن انسان به کار می رود مانند صابون،خمیر،پماد،پودر،محلول،عطریات،ادکلن اعم از آن که در داخل ایران ساخته و یا در خارج ساخته و یا در خارج ساخته و وارد کشور می شود بایستی با برچسبی که دارای علامت صنعتی یا تجارتی ثبت شده موجود باشد ،به معرض فروش گذاشته شود.

برای اطلاعات بیشتر و مشاوره در امر ثبت برند ، ثبت شرکت ، اخذ رتبه(گرید) ، اخذ کد اقتصادی و موارد ثبت اجباری علامت تجاری و …. با مشاورین موسسه حقوقی درسا در ارتباط باشید.