صادرات

نوشته شده در تاریخ: ۰۳ مرداد ۱۳۹۵

اصولا صادرات به معنای ارسال کالاها به کشورها یا مکان های دیگر برای فروش یا معاوضه است. در اقتصاد یک کالای صادرشده یا هر کالای خوب از یک کشور تا کشور دیگر در یک شیوه مشروع ,به طور نمونه برای استفاده در صنعت جا به جا شده است .

راه های صادرات

کمپانی ها می توانند تصمیم بگیرند که مستقیم یا به صورت غیر مستقیم به یک کشور خارجی صادر کنند.
فروش مستقیم در استراتژی صادراتی : فروش مستقیم شامل نمایندگان فروش ,پخش کننده ها یا خرد فروشان می شود .که بیرون از کشور مبدا صادر کننده قرار دارند . هدایت صادرات کالاها و خدمات که به یک خریدار مستقل خارج از کشور مبدا صادرکننده فروخته شده است .اساسا کمپانی ها به وسیله رقابت های هسته ای باارزش وبهبود یافتن کارکرد شان مجبور شده اند.
فروش مستقیم از میان پخش کننده ها:
عامه‌ پسندترین انتخاب مورد توجه کمپانی‌ها این است که توانایی فروش بین‌المللی خودشان را توسعه دهند. این با شارژ کردن کارمندان کمپانی انجام‌شده‌است که به آنها کنترل بیشتری را روی عملیاتشان می‌دهد. همچنین فروش مستقیم به کمپانی کنترل بیشتر را روی تابع فروش می‌دهد و فرصت برای سودهای بیشتر را به دست می‌آورد. در موضوعات دیگر جایی که شبکه نماینده فروش ندارد، کمپانی می‌تواند حقوق انحصاری را در یک ناحیه جغرافیایی مخصوص بفروشد. یک پخش‌کننده در یک کشور خارجی یک بازرگان است که از سازنده محصول را می‌خرد و آنها را با سود می‌فروشد. پخش‌کننده‌ها دفتر موجودی را معمولاً حمل می‌کنند و سرویس محصول و معاملات را در بیشتر موارد با خرده‌فروشان به جای کاربران نهائی توزیع می‌کنند.
فروش مستقیم از طریق اینترنت:
تجارت الکترونیک یک میانگین مهم در تمام جهان برای کمپانی‌های کوچک و بزرگ از لحاظ بین‌المللی است. برای اینکه موانع پایتختی و زیرساختاری را مغلوب می‌کند. تجارت الکترونیکی تعهدات را آسان کرده، تحویل تندتر فراهم شده و اطلاعات ارزان‌تر، پس‌خورد سریع روی تولید محصولات جدید، بهبود سرویس مشتری، یک دسترسی جهانی، سطوح میدانی کمپانی‌ها و پشتیبانی اطلاعات الکترونیک با تبادل نظر با تدارک‌دهنده‌ها و مشتریان فراهم شده است.
فروش غیرمستقیم
صادرات غیرمستقیم، به سادگی فروش کالا از میان یک واسطه میانجی و مستقل داخلی است. بنابراین میانجیان محصولات را به مشتریان در بازارهای خارجی صادر می‌کنند. صادراتی که در آن محصول و خدمات خود را به واسطه‌ای در داخل کشور تحویل داده وجه آن را با پول رایج کشور خود دریافت نماییم گفته می‌شود.
در آیین نامه اجرایی قانون امور گمرکی صادرات به دو دسته تقسیم می شود :
۱صادرات قطعی
۲صادرات موقت
صادرات قطعی عبارت است از کالائی که به منظور فروش یا مصرف در کشورهای خارج از ایران به خارج فرستاده می شود و صادرات موقت به صدور کالا به خارج از کشور برای انجام منظورهای موقتی ( مثلا تعمیر یا تکمیل کالا ، شرکت در نمایشگاه ) و برگشت آن به کشور گفته می شود .

اسناد و مدارک لازم جهت صادرات :

۱- اخذ کارت بازرگانی معتبر به نام صادر کننده
۲- اخذ مجوز صدور ( در صورتیکه برای صدور کالای مورد نظر ،توسط وزات بازرگانی موافقت کلی اعلام نشد باشد .
۳- اخذگواهی بهداشت و قرنطینه ( دامی ، نباتی – …)
۴- گواهی استاندارد ( در صورتیکه کالا مشمول مقررات اجباری استاندارد صادراتی باشد) .
۵- گواهی انرژی اتمی ( حسب مورد ) که به این مجوزها گواهی های مرسوم نیز گفته می شود .
۶- تهیه صورت عدل بندی Packing List ( در صورتیکه کالا گوناگون باشد )
۷- شناسنامه فرش ( فقط برای فرش دستباف )

مجوزهای صادرات :
کالاهای صادراتی بر حسب مجوز صدور به سه گروه تقسیم می شوند .
۱- کالای مجاز :
کالائی است که صدور آن با رعایت ضوابط نیاز به کسب مجوز ندارد .
۲- کالای مشروط :
کالائی است که صدور آن با کسب مجوز امکان پذیر است .

۳– کالاهای ممنوع الصدور:
کالائی است که صدور آن به موجب شرع مقدس اسلام ( به اعتبار خرید و فروش یامصرف ) و یا به موجب قانون ممنوع گردد.

مراحل صادرات

۱- بازاریابی
۲- کسب مجوز صدور
۳- تعیین قیمت صادراتی توسط کمیسیون نرخ گذاری
۴- صدور پروفرما
۵- تهیه ، تدار ک و بسته بندی
۶- دریافت گواهی بازرسی کالا
۷- صدور فاکتور و اخذ گواهی مبدا
۸- عقد قرارداد حمل و بیمه
۹- اظهار کالابه گمرک
۱۰- ارسال کالا
۱۱- دریافت واریز نامه یا گواهی صدور.